اوردنچر روی ایمپلنت

هر دو دندان مصنوعی متحرک‌اند و ایمپلنت‌ها آن‌ها را نگه می‌دارند. تفاوت در نحوه‌ی اتصال است: اتصال جداگانه روی هر ایمپلنت، یا میله‌ای که ایمپلنت‌ها را به هم وصل می‌کند. انتخاب به فک شما، استخوان موجود و اینکه تمیزکردن کدام برایتان راحت‌تر است بستگی دارد؛ این را پس از معاینه توضیح می‌دهیم.

اگر دندان‌هایی می‌خواهید که ثابت باشند و در خانه خارج نشوند، درباره‌ی گزینه‌های ثابت تمام‌فک بپرسید.

برای اوردنچر چند نوع اتصال به کار می‌رود. اتصال توپی زائده‌ی گرد کوچکی روی ایمپلنت است که حفره‌ای در داخل دندان مصنوعی روی آن جا می‌افتد. اتصال کم‌ارتفاع هم به همین شکل عمل می‌کند اما کوتاه‌تر است و وقتی زیر دندان مصنوعی جای کمی باشد به کار می‌آید. در اتصال میله‌ای، میله‌ای دو یا چند ایمپلنت را به هم وصل می‌کند و گیره‌های داخل دندان مصنوعی روی آن جا می‌افتند. اتصال مغناطیسی با کشش میان یک آهن‌ربا و قطعه‌ی فلزی متناظر به نگه‌داشتن دندان مصنوعی کمک می‌کند. اتصال تلسکوپی از یک قطعه‌ی داخلی ثابت‌شده روی ایمپلنت و یک قطعه‌ی بیرونی متناظر داخل دندان مصنوعی استفاده می‌کند.

انتخاب اتصال به شرایط بالینی، فضای موجود و نیازهای تمیزکردن و نگهداری بستگی دارد. این توضیح‌ها سیستم‌های مختلف را معرفی می‌کنند و به این معنا نیستند که هر سیستم در این مطب ارائه می‌شود یا برای هر بیماری مناسب است.

سه چیز را ممکن است با هم اشتباه بگیرید. اوردنچر همان دندان مصنوعی متحرک است. نوع اتصال یعنی این دندان مصنوعی چطور وصل می‌شود: جداگانه به هر ایمپلنت یا به یک میله‌ی اتصال. قطعه‌های اتصال هم قطعه‌های کوچکی هستند که این اتصال را برقرار می‌کنند: یکی روی ایمپلنت یا میله و قطعه‌ی متناظرش داخل دندان مصنوعی که اغلب ماتریس نامیده می‌شود. این قطعه‌ها ممکن است ساییده شوند و به تعویض نیاز داشته باشند، اما تعویض قطعه نوع جداگانه‌ای از درمان نیست. آنچه برای شما پیشنهاد می‌شود در برنامه‌ی درمان توضیح داده می‌شود.